Rond trekken in Slovenie,Kroatie,Montenegro,Bosnie Herzegovina 2008

We waren s'morgens vroeg rond 4 uur vertrokken richting Slovenie.

Waar we onze eerste stop zouden in lassen.

Onderweg ergens in Oostenrijk ging het ernstig mis.Het is te zeggen FILE ,uren stonden we stil dit was al een hele poos geleden dat ik dit nog heb voor gehad.

Eens we konden verder rijden waren we al snel in Bled(Slovenie)












Waar we van te voren een pensionnetje hebben geboekt.
Het is wel een grote oude chalet maar was wel zeer rustig gelegen op een helling die niet zo makkelijk te nemen was met de Toyota MR2.
Stijl naar boven op een kiezel weg PFFF de stenen vlogen er in het rond.
http://www.vir.si/gost/bomi/e-index.html
Het weer was er niet om naar huis te schrijven maar we zijn nog maar net weg.
Een zichtje van uit de kamer.

De volgende dag waren we vertrokken met regen tot we in Kroatie aankwamen,daar waren al die weer zorgen weg.

En mocht het dakje er af voor een zeer lange tijd.

Deze foto is in de omgeving van Dubrovnik

Ston waar ze zeezout winnen en ook nog een oester kwekerij hebben.

Zo zijn we verder gereden richting Montenegro

En na wat strubbelingen aan de grensovergang in verband met een vinjet waar ik niets van wist, en dit nog moest aanschaffen.

Ik nam het geld klaar en toen stond de douanier er met wat lastige vragen in verband met de verzekering dacht ik dat ik het vignet al had betaald en het geld lag nog op mijn schoot met mijn auto papieren er boven op.

Na wat over en weer te hebben geroepen van afzetters en zo heb ik het nog maar eens betaald.

Wij mochten verder rijden. Ik was al de papieren al rijdend op zijn plaats aan het leggen, kwam ik er achter dat het gevraagde geld nog op mijn schoot lag. Oeps.

Wat me opviel was wel dat de buurt er een beetje armer is dan in Kroatie.

Volgens mij zijn deze foto's van Kotor te Montenegro.

Vooraan in Motenegro vind ik persoonlijk het mooist,vooral de kuststrook.

Sv Stefan wat zeer mooi moet zijn, maar toen wij daar waren waren ze het aan het restaureren

Zo waren we

door het NP Durmitor natuurreservaat aan het rijden en we hadden nood aan een rust pause.

Zo kwamen we een zeer klein restaurantje tegen en ze hadden ook nog 2 chaletjes om te logeren zie foto.

De eerst contakten liepen wat stroef maar eens ik de lokals een drankje had aangeboden ging het er zeer gemoedelijk aan toe.

We wilden ons verfrissen maar dat was wat anders.(water te kort)

s'morgens vroeg is er warm water klonk het antwoord.

Tot het s'morgens was en ik al geruime tijd stond te wachten tot ze me verder wilde helpen en na een snaps van het huis, zegden ze zoals je weet, hebben we een water te kort.

Maar je kan je wel in de wei wassen, dat hadden ze wel eerder kunnen zeggen hé. Daar maak ik nu helemaal niets uit.

Enkel de kleur van mijn pelsje ziet er wat bleekjes uit hé,maar dat komt er van dat je telkens met de wagen verder trekt.

Aangekomen in Bosnie moest ik nog geld wisselen maar het was op een zondagnamiddag, er was niets meer open. Dan zag ik ergens een Duitse vlag hangen en wat legervoertuigen staan.

Ben ik daar maar eens gaan aankloppen om wat geld te wisselen, en wat info in te winnen, voor een slaapplaats.Ze waren zeer behulpzaam.

Het waren soldaten van de Navo om er de zaken in goede banen te leiden.

De dag erop zijn we verder gereden tot in Sarajevo, wat wel een zeer mooie stad is.

De weg door Bosnie is goed berijdbaar maar de natuur is wel een beetje robuust.

Naar het schijnt zouden er nog mijnen liggen in Bosnie.

Maar Mostar moest niet echt onder doen en is erg toeristisch.

Je vindt er nog stuk geschoten huizen.

De brug die je hier ziet is een exacte kopie van de oude, want deze zou voordien helemaal vernietigd zijn geweest in de burgeroorlog.

Ik moet zeggen ze ziet er wel erg oud uit.

Oei naar waar moeten we nu??

Zo moesten we eens ergens een stad uit maar vonden niet de wegwijzer die we wel konden lezen, na veel over en weer te hebben gereden heb ik het maar eens aan de politie gevraagd.

Zij reden voorop, zij wilden mij zeker afschudden, want ze reden stevig door, maar dan kennen ze mij nog niet(lach)

Zo hebben we ook eens een weg genomen die wel op de kaart stond maar deze bestond uit kiezel en vooral veel slijk.

Ik wilde er nog een foto van nemen, maar zie eens, zei mijn vrouw, ga je in dat slijk staan om hier een foto van te maken??

Als je weet hoe mijn wagen er uit ziet dan voorspelt dat niet veel goeds.
Zo moesten we zeker 65 km rijden door paden. Op een gegeven moment was de weg voor een groot deel weggespoeld, we konden nergens draaien want het was te bebost.
En we hebben met momenten op 3 wielen gereden(als we daar moesten vast komen te zitten, ik wil het echt niet weten.)
En toen wou ik zeker al geen foto meer nemen.

Het begon al te schemeren.

Ik zag het eerlijk gezegd niet echt meer zitten.
Maar je moet verder en we hadden al uren gereden in een slakke gangetje zonder een huisje te hebben gezien.
Er zouden al veel mensen het niet meer zien zitten met hun 4x4 denk ik.
Eens we een bredere weg, en wat huisjes tegen kwamen, ontmoette ik een inwoner en vroeg of de weg wat verderop beter was.
Deze vroeg heel verbijsterd of ik door het bos was gereden.

Zo zijn we in een stad beland met een zeer groot hotel met de parking vol auto's.

Wij gaan horen of er nog slaapplaats was, het was een oud communistisch hotel.

' sMorgens ontbijt in een zeer grote zaal waar maar een 3tal tafeltjes gedekt zijn.

Keuze genoeg, we mochten kiezen uit een zoet en een ander ontbijt waarvan ik de naam bijster ben.

Wij hadden maar een zoet ontbijt genomen. Wat kregen we per man: 2 pistolets en honing dat al meer op suiker lijkt dan wat anders en ik denk dat dit nog allemaal was van bij de opening.

----------------

Deze pizza hebben we op de terugweg in Kroatie gegeten met de rest van ons Kroatisch geld.

Almaar goed dat ik er geen 2 heb besteld.(eerlijk gezegd was dit de beste die ik al ooit heb gegeten.